Laatste post?
Om de week kort samen te vatten zeg ik: Lion King (WOW), Salt, Afscheidsceremonie, Kaviaar en Le Souk.
De hele week stond een beetje in het teken van vertrekken. Mijn twee roommates begonnen maandag al met dingen weggooien en koffers inpakken. In de loop van de week ben ik mijn spullen ook maar eens gaan organiseren. Donderdag was de laatste dag op stage. Die dag daarvoor kreeg ik nog even de leukste opdracht tot nu toe. Er komt binnenkort een Editors Pick, dat zijn de favorieten van de hoofdredacteur. Ik krijg dan ook een ruimte met mijn acht favoriete producten. Yay!
Aan het eind van de laatste werkdag kregen we taart met daarop: Thanks Meg (andere stagiaire) en Liz. Superlief! Ik vond dat al een hoogtepunt maar toen kwam het afscheidskado. Een tas vol met spullen. Het is te veel om op te noemen maar onder meer een fles JP Gaultier (jahaaaa mijn favoriete geurtje), sieraden, een shawl en nog weetikhoeveel beautyproducten. Nu maar hopen dat het allemaal in de koffer past.
Vandaag is alles ‘voor de laatste keer’ en dat voelt best wel raar. Ik vond het echt een geweldige ervaring. Het was al het geld waard. New York is fantastisch. Maar nu is het tijd om te gaan, en daar heb ik ook veel zin in. Lekker weer naar huis waar alles ‘normaal’ is. Wat ga ik nu doen? (Volgens sommigen moet ik drie maanden bijkomen, maar ik zie dat anders) Ik ga woonruimte zoeken in Utrecht, de laatste twee maanden van school inhalen en dan in september begint er weer een nieuwe stage, bij de VIVA!
En ik heb nog iets in de planning staan, maar tegen de tijd dat dat zo ver is, gaat deze blog weer volop draaien en zul je daar wel van op de hoogte gesteld worden.
Morgen vertrek ik naar een hotel, en zondag eind van de middag vlieg ik naar Dusseldorf om daar maandagochtend aan te komen. Waarschijnlijk is dit dus de laatste blog. Bij deze; bedankt voor het lezen, vooral mijn trouwe volgers, tnx voor de reacties en hopenlijk tot snel in real life!!! Xx vanuit de Big Apple of op z’n Amerikaans:
XOXO L.
The answer
Theo je was kinda close. Het was 29,71 euro.
Gister heerlijke facial gehad en wenkbrauwen laten doen (au), in het park gezeten, gewinkeld… en de rest update ik later 
Nog een paar daagjes..
resto
Na een paar powernaps werd het tijd om uit eten te gaan. Toen ik buiten stond te wachten om te vertrekken vertelde iemand me dat er een tornado onderweg was. De lucht was crazy en het onweerde als een gek. Wij vonden het doodeng en dachten dat ons laatste uur was geslagen (ok ietwat overdreven). Toen we in de taxi stapte begon het als een malle te regenen. Ik heb geen idee wat een tornado inhoudt, maar het klinkt eng, mijn roommate stelde me ook niet bepaald gerust want die vond het maar eng. Toen we de taxi uitstapten was de regen voorbij en that was it. Voor niets hartkloppingen gehad 
(ok ik moet hierbij vertellen dat ik net van de week iets had gelezen over ene theorie dat er een tornado naar manhattan zou komen die veel zou verwoesten en dat evacuatie nogal ingewikkeld zou zijn en bla bla bla). Toen ik het restaurant binnenstapte viel mijn mond open. Het was mega-sjiek. Gelukkig waren we in stijl gekleed. Stoeltje werd aangeschoven, servet op schoot gelegd, zo’n zilver ‘tadaa-hier-is-je-eten-ding’ op de borden. We bestelden eten, maar vooraf kregen we eerst 3 andere gangen. We zaten al propvol tegen de tijd dat ons echte eten kwam. Ik had weer iets besteld wat ik beter niet had kunnen doen. Het was pasta met tonijn alleen dan heel pittig. Na elke hap moest ik water en na elke drie happen een pauze. Uiteindelijk heb ik met iemand anders van gerecht gewisseld. Na het hoofdgerecht kwamen er nog twee schalen koek, chocolade en toestanden die ik nog nooit van m’n leven gezien had. Bij de uitgang nog een doosje truffels. Het ging maar door. Je raadt nooit wat het gekost heeft.
Rooftop
Al vanaf het eerste weekend dat we hier zijn wilden we naar een bepaalde rooftopbar. Elke keer kwam er wel iets tussen waardoor we niet gingen, maar aangezien het ons laatste weekend is, zijn we gister dan eindelijk geweest. Het was het wachten waard. Wat zal ik die dakterassen gaan missen. Na die bar ging de helft nog ergens anders heen, maar ik taaide af. Om drie uur lag ik in bed (de rest om half 6, hoe doen ze dat?) om er vervolgens om 10 uur weer uit te gaan. Ons appartementje is vlakbij Shake Shack, en daar schijnen ze de beste hamburgers, milkshakes und so weiter te hebben. Ook dat moest uitgeprobeerd worden voordat het vliegtuig weer richting NL gaat. Ik kan je vertellen, ze hebben er inderdaad de lekkerste hamburger die ik ooit gehad heb. De eerste keer dat ik langs Madison Square Park (daat zit Shake Shack) liep, zag ik allemaal mensen staan en dacht dat er een optreden ofzo was, dus liep het park in, maar er gebeurde niets en begreep niet wat die mensen stonden te doen. Maar ze stonden dus in de rij voor de hamburgers. Echt, een rij bij de Efteling is er niets bij.
Na de hamburger terug naar bed gegaan… het is wel tijd om naar huis te gaan, mijn lichaam heeft het NY-se leven een beetje opgegeven en wil niet meer. Maar ik probeer de laatste week nog de energie te verzamelen om e.e.a. te ondernemen. Vanavond eerst maar eens naar een restaurant..
Mani-pedi
Vandaag was het tijd om nog even door te gaan met de pampertreatment, dus een manicure en pedicure genomen. Al doende leert men dus heb me niets anders aan laten smeren tijdens de behandeling. Echter, na twee minuten gefriemel aan mijn tenen, tilde de vrouw mijn voet op en begon te krijsen. De onderkant van mijn voeten werd even aan haar collega geshowt en toen vroeg ze of ik niet beter een spa pedicure kon nemen. Nee bedankt zei ik. Ze wist niet wat ze zag en moest flink lachen. Ja ik weet in welke toestand mijn voeten verkeren, het is niet best. Ze was blij dat ik de spa pedicure niet wilde want ze durfde het niet aan. Oké, enigszins begrijpelijk dat ze mijn voeten bijzonder vind, maar toen ik mijn handen ging laten doen begon ze weer te lachen. Ze vond mijn nagels idioot. Ok, bedankt! Halverwege de nagelbehandeling stopte ze en moest ik eerst betalen voordat ze verder ging. Prima, ik weet inmiddels wat de fooi moet zijn, dus dat ging vlekkeloos dit keer. Toen ik onder de blowers zat kwam ze me zelfs nog een korte massage geven bestaande uit onder meer een paar stompen, maar die had ik al zien aankomen omdat ze m’n benen ook al in elkaar had getimmerd. Ik heb wel genoten hoor daar niet van. Al m’n nagels zien er weer uit om door een ringetje te halen. En de onderkant van m’n voeten… ach ik hou ze wel op de grond.
PS. ik stuitte vandaag op een Kinder Bueno!! JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, oh that made me soooo happy!
Relax wknd
Fridaynight… massage!! Ik was toe aan wat ontspanning, en dacht dat te krijgen bij een spa. Rugmassage stond op het programma. Nou dat had ik ietwat verkeerd ingeschat. Ik verging van de pijn op die tafel. Die vrouw had er erg veel lol in toen ze de pijnpunten ontdekte. Ik lag daar spastische bewegingen te maken en erg blij te zijn dat ik de half uur behandeling had gekozen in plaats van een heel uur marteling. De vrouw was wel erg lief en gaf me na afloop nog wat oefeningen voor ‘wandelaars’ mee.
Bij de kassa kreeg ik een zakje met daarop mijn naam en een samenvoeging van letters waar ik niets van begreep. De vrouw achter de balie zei er wel iets over maar dat klonk chinees. Ik moest in ieder geval betalen. Het liefst in cash. Zoveel cash heb ik niet bij me zei ik, en die vrouw keek naar m’n portemonnee en daarna fronsend naar mij. Ik had al wel door dat er iets mis ging in de communicatie. Ik gaf mn debitcard, wilde niet, creditcard dan, maar eerst het betaalbonnetje invullen en de hoogte van de fooi. Toen ik de fooi aangaf was het feest voorbij. Die vrouw was ineens behoorlijk kortaf , chagrijnig en heeft niets meer gezegd. Ze vroeg alleen of dit serieus was.
Toen ik thuis kwam begreep ik wat dat zakje inhield, wat ik het liefst cash moest betalen en dat een fooi van twee dollar behoorlijk asociaal is. Ik moest de fooi in dat vage zakje stoppen en mijn bijdrage lag 9 dollar onder het algemeen beschouwende minimum. Ok. Dat weet ik nu dan ook weer.
Na de massage, ging ik naar Soho omdat het de laatste avond was van een van mijn kamergenootjes. De ‘avond’ werd om 4.30 afgesloten met een patatje en was wel geslaagd. We zijn in een geheime cocktailbar geweest. Ja, heel interessant. Er waren allerlei cocktails waar ik nooit van gehoord had, sterker nog, ik kende er geen een. Zo vaderlandslievend als ik ben, koos ik maar de Flying Dutchman. Niets om trots op te zijn, niet te drinken. Maar die secret bar was erg leuk. Voor de liefhebber; ik heb het telefoonnummer meegenomen.
Zaterdag met drie mensen van de City Campus Ministry naar Inception (is een film) geweest. Wel een aanradertje hoor! Goeie film! Na een pizza ben ik als een blok in slaap gevallen… (ik ben het hele weekend alleen in het appartementje, dus dat is heeeeerlijk)
Update
Het gaat weer goed. Vanmorgen nog een beetje shaky. De taxi naar m’n werk genomen en na een paar uur ging het steeds beter. Ik heb er weer lol in. Alles is weer onder controle.
Voor m’n stage naar de kerstcollectie (ja dat begint al vroeg) wezen kijken bij Bergdorf Goodman, uiteraard kreeg ik daar een fantastische goodybag met allerlei leuke en lekkere dingen er in. Na die goodybag ben ik helemaal opgeknapt, misschien kwam het door de truffels… I don’t know, maar ben weer bij leven
