Foto’s #6

Lazy start

Maandagen zijn altijd suf hier.. Eigenlijk is er op maandag nooit echt wat te doen op m’n stage. Dus ik ben om 10.00uur onderuit gaan zitten met de radio aan om naar het WK te luisteren. Ik had maandag het kantoortje toch voor mij alleen, want het was te warm dat m’n internbuddie ergens anders was gaan zitten. We klagen altijd wel over de airco en dat het daarom zo koud is, maar nu de airco stuk is, missen we dat ding toch wel. In NY is het of curacao of de noordpool qua temperatuur. Op m’n stage hebben ze zelfs kleedjes om warm te blijven. Raar eigenlijk dat niemand ooit een systeem heeft bedacht voor een temperatuur er tussenin. Een ding heb ik al wel ontdekt.. amerikanen zijn echt niet zo slim als ze denken. Ga maar eens wassen, dan heb je onderhand drie verschillende flessen nodig, terwijl wij dat gewoon in één hebben. En dan al dat kleingeld. Pff.. onsysteem ten top.
Anyhow maandag dus weinig gedaan op m’n stage, en gelukkig mailt er dan af en toe nog eens iemand uit NL wat ik erg fijn vind, dus blijf dat vooral doen!
Vandaag naar Century 21 geweest. Ik zat al ondergronds op de metro te wachten, totdat ik besefte dat ik niet eens wist waar ik heen moest. Weer terug naar huis. Adres opgezocht, nieuwe poging. Finally there, bij wat het walhalla voor modeliefhebbers moet zijn, was ik binnen tien minuten weer weg. Die winkel wordt volgens mij erg overschat. Ok, je hebt er designerclothes, maar dan wel net de outfits die je niet wilt dragen. Misschien moet je er echt goed speuren om iets leuks te vinden, dat is alleen niet aan mij besteed. Mezelf maar getrakteerd op een overheerlijk broodje van Subway (niet de metro, maar de broodjestoko). Na de lunch naar een paar andere winkels geweest waar ik meer succes had. Ik heb zes dingen gekocht. De troela achter de kassa snapte uiteraard m’n debitcard niet. Ze is niet de eerste hier, en weigerde me te helpen als ik met m’n rabokaartje wilde betalen.  Ze keek me aan alsof ik van Pluto kwam. Op de terugweg ging ik nog even een milkshake halen bij de Mc. Dat was de derde keer sinds ik hier ben. Elke keer heb ik hetzelfde besteld, en steeds ga ik met iets anders de deur uit. Echt, ik snap de mensen hier niet, en zij mij blijkbaar ook niet. Maar met dank aan die communicatie heb ik nu wel iets ontdekt dat nog beter smaakt dan een strawberry milkshake, dus bedankt daarvoor. Levert het toch nog iets goeds op.
Vanavond was er weer een seminar. Info daarover zal ik jullie besparen, dat mag ik opschrijven in m’n opdrachten voor NYU, dat vind ikzelf wel genoeg

Foto’s #5

Happy birthday Liz

Waar moet ik beginnen met wat schrijven over het weekend? Geen idee. Ik zal een paar dingetjes noemen. We zijn naar een museum geweest, ik zal achterwege laten welke. Het was bijzonder smerig en niet bepaald voor herhaling vatbaar. Geen musea meer voor mij. USA aangemoedigd staande op een barkrukje in een bomvolle kroeg. Sfeer was geweldig ondanks het verlies. Shoarma gegeten, geen aanrader. Comedyshow op Broadway bezocht. Dat was hilarisch. Een stuk of 8 acts waren er, inclusief een paar famous people. Een comedian heeft nog happy birthday voor mij gezongen in het chinees. 
Op zaterdag waren we in verschillende barretjes en daar was ene pipo die me allerlei vragen stelde.. op een gegeven moment zei hij; so you guys play bowl in the Netherlands? Ik heb geen idee hoe die daar bijkwam… het was nogal een bijzonder figuur, hij nam me mee naar een Duitse bar omdat hij dacht dat ik dat erg fijn zou vinden aangezien ik vlakbij Duitsland woon. Nou dat boeide me eigenlijk weinig, maar ach, hij deed z’n best. Toen we bij iemand thuis waren gingen we weg terwijl hij op de wc zat. Fijne timing
 Zondag speelde Mexico, waar mijn roommate vandaan komt, dus weer op pad om Mexico aan te moedigen. Was hopeloos. Een man kwam naast mij zitten tijdens de tweede helft en presteerde het om de volle 45 minuten tegen me aan te praten. Zelfs toen ik even naar buiten ging voor ‘ frisse lucht’ kwam ie achter me aan, om te vragen of ik een keer wat met hem wilde doen. Hij had daarvoor ook al gevraagd of ik naar Miami wilde. Nee bedankt. Alles en iedereen heeft de neiging om hier tegen je aan te gaan praten. Soms leuk maar don’t push it. Na de wedstrijd zouden we naar Central Park gaan om te voetballen. We liepen dus al de halve dag rond in ons voetbaloutfit. Eenmaal aangekomen in CP zag het er nogal knullig uit, dus weer rechtsomkeerts gemaakt. (dit klinkt alsof het heel snel ging maar rechtsomkeren kan hier wel een paar uur duren).
Ergens in het weekend waren we aan het eten, ik had een patatje en toen vroeg een meisje aan me of we in Nederland ook patat hadden. Ik lag zowat onder de tafel. Eindelijk iemand die nog dommere vragen stelt dan ikzelf.

En had ik al verteld dat ik laatst vast zat in de lift op m’n stage?

Foto’s #4

Alicia we lohoove youuu!!

Jaaahaaa om 5 uur vanmorgen stond ik klaar bij de subway om naar Alicia Keys te gaan. Na 3,5 stilstaan voor een podium zonder mevrouw Sleutels, kwam ze dan eindelijk. It was worth the waiting. Het was zooo gaaf. Ze zingt live echt geweldig. Ik stond nog vrij dichtbij ook. Op het filmpje zie je rechts van het podium twee palen met een vlag eraan. Daar sta ik. Niet dat je me kunt zien maar even om mezelf te localiseren. 
Daarna naar m’n werk. Paar uurtjes gewerkt en op de vijfde verdieping iemand z’n verjaardag gevierd met een uitgebreide lunch. Gister heb ik uiteraard Nederland aangemoedigd. Jaja, ik mocht eerder weg van m’n werk En heb erg genoten van de shirtjes van Kameroen. De rest van de dag (4uur!!!) geshopt zonder iets te kopen, is dat niet knap? Ook nog ergens gegeten, moest een uur in de rij staan, doen we ook nooit meer.
Vlakbij m’n stage is een kleine wimbledon gebouwd. Er is een tribune en een groot scherm waarop je het tennis kunt volgen, en uiteraard een klein tennisveld erbij waar mensen staan te tennissen, maargoed het belangrijkste is, dat ze gratis aardbeien met slagroom uitdelen. Kan niet beter.

Stukjes

Stage

Er zijn weer wat artikelen geplaatst. Het streepjesverhaal bijvoorbeeld. Ik denk dat zo’n 40 procent ge-edit is. Maar nu komt het goede nieuws; ik mocht van de week een ‘groot’ verhaal doen, en die is vandaag uitgekomen, met maar zo’n 10 procent editing. Het gaat dus de goede kant op. En bij het langere verhaal had ik ook zelf eindelijk een goed gevoel over wat ik geschreven had. Niet geheel onbelangrijk.
Nadat ik dat verhaal af had mochten Meg en ik naar Sony Music Entertainment. De editor baalde flink dat ze zelf niet kon, want er zouden gratis special edition t-shirts weggegeven worden en waarschijnlijk zouden er wat beroemde artiesten aanwezig zijn. Wij waren dus helemaal lyrisch. Ik begreep dat er ook een grote lunch was, helemaal perfect.
Bij Sony aangekomen leek het wel de douane. M’n paspoort werd van voor naar achter bestudeerd, er werden scans gemaakt, ik moest op de foto en kreeg een pasje. Kwartier later konden we doorlopen. Dat gebouw is een groot doolhof, maar superleuk om er binnen te zijn. Bij ‘ het grote feest voor genodigden’  aangekomen, stonden we uiteindelijk met een dametje in een kantoortje. Dat was het. Ik keek om me heen; waar is de lunch? Nou die was er niet, het was een ‘big launch’ niet lunch. Gratis t-shirts waren er ook niet, beroemdheden nergens te vinden, dus binnen vijf minuten waren we weer terug in ons eigen kantoor.
Jammer, het is niet altijd feest. Een uurtje later kregen we op de redactie nog even allebei een shawl kado van 158 dollar. Prima! Lekker op tijd naar huis gegaan en direct door voor diner. Ze hebben hier elke avond echt de meest lekkere soorten chocoladetaarten, dat even terzijde. Seminar bijgewoond.. van… geen idee… een vrouw. Niet spectaculair maar wel paar dingetjes opgepikt om over na te denken wat betreft carriere, toekomst, netwerken etc. In het appartementje even bijkomen en weer door naar een cafeetje. Drankje gedaan en patat gegeten, en toen was het zo weer 00.00uur. Bedtijd.

Een paar dagen geleden stapte ik ergens naar buiten, en het eerste wat een jongen tegen mij zei was; are you dutch? Staat dat op mijn voorhoofd ofzo? Ik vond het nogal bijzonder..

Foto’s #3

Dagje vrij

Een dagje vrij en in het kader van mijn blaren ben ik binnen gebleven. Ik heb ze ingesmeerd met vaseline, schijnt te helpen. We’ll see if it works. Gisteravond moest ik namelijk met mijn rechtervoet op links lopen en met mijn linkervoet op mijn tenen om nog enigszins vooruit te komen. Je snapt, geen gezicht. Ik heb de boel hier schoongemaakt, orde in mijn puinzooi gebracht, de was gedaan, wat niet bepaald schoon is geworden maar wel lekker ruikt, twee dollar betaald voor een droogbeurt die niet aanging, dan maar uithangen, prima. Huiswerk gemaakt voor de NYU, kamertje in Utrecht gezocht, frozen yogurt met aardbeien gegeten, uiteraard, it’s my favourite. Het regent nu en dat geeft mij moed om nog even door te gaan met m’n huiswerk en het artikel voor te bereiden wat ik morgen 12pm sharp moet inleveren.