Speciaal voor Theo
Theo kijkt elke morgen op zijn I-Phone of er nog nieuws is. De meeste dagen moet ik hem teleurstellen. Nu heb ik ook niet zoveel te melden, maar om mijn meest trouwe bezoeker tegemoet te komen, post ik speciaal voor hem een berichtje.
New York komt steeds dichterbij en daar word ik best een beetje nerveuzig van. Althans, ik kan eigenlijk niet wachten om te gaan, maar nog steeds moet ik mijn Engels een stevige boost gaan geven om daar enigszins te kunnen functioneren als journalist. (m’n eerste certificaat voor Engels is onderweg)
Mijn visumaanvraag is gestart en nu moet ik eigenlijk alleen nog een ticket boeken. Daarna kan ik me richten op de vraag… wat neem ik allemaal mee? En hoe? Ik heb geen koffer.
Dat New York dichterbij komt betekent ook dat ik steeds harder moet gaan werken. Terwijl al mijn klasgenoten hun minoren allang afgerond hebben, ga ik nog vrolijk door met mijn minor tot een week voor vertrek. Daarnaast moet ik straks dubbel werken voor de weken die ik op school mis. En eigenlijk is dit al een drukke periode.
Ik ben nu bezig met een onderzoek naar wie er boven de Balkenendenorm verdienen. Zogenaamd voor HP/de Tijd ben ik een repo aan het schrijven (schoolopdracht), tussendoor moet ik een dossier aanleggen over New York en zijn er nog genoeg opdrachten die me bezig houden. Maar als dat eenmaal af is…………wordt het zwaar genieten in NYC.
