New York
Serieus, wat een nare vlucht in het vliegtuig. Het laatste uur was er veel turbulentie, het leek wel een achtbaan. Toen we eenmaal gingen landen zat er voor en ook naast mij iemand te kotsen. Niet een zakje, maar wel zes zakjes. Ik hield mn oren dicht, maar dat hielp weinig, ze maakte behoorlijk smerige geluiden. Gelukkig heeft mijn maag zich goed gehouden. Finally there, konden we ons busje niet vinden. Gelukkig wilde een andere meneer ons meenemen. Hij had alleen geen idee waar we heen moesten. Na wat rondjes door de city, zei hij; ga er maar gewoon uit. Oke. De rest hebben we gelopen. Maar we hebben het gevonden. Ik was bekaf, de welkomstreceptie is dan ook een beetje langs me heen gegaan. Daarna snel naar bed. Ik heb heel creatief op drie towels geslapen. Ik heb de ambitie om vandaag een kussen te kopen.
Alhoewel ik voel me zo’n josti hier. Vanmorgen heb ik een ethernetcord en een converter gekocht zodat al mn apparaten tenminste werken. Het heeft me behoorlijk wat tijd en blaren gekost maar ik heb het. Plus iets wat op hagelslag lijkt. Het is officieel iets om cakejes mee te versieren. Vanmorgen was ik om 5 uur al wakker. Om half zes beneden krantje gepakt op straat, het is hier op dat tijdstip al drukker dan op een mooie zomerse middag in Ede.
Ok for so far, ik moet weer verder, volgens mij heb ik zo een meeting. Ik moet wel ff een telefoon kopen want ik weet steeds niet hoe laat het is en ik kan niemand bellen.
Anyway tnx voor mailtjes, smsjes, kadootjes. I liked it!
Keep you posted, en hopenlijk heb ik volgende post meer dan vijf minuten de tijd.
‘Lyzet your interview is at 6PM your time, 12PM our time, don’t miss it’, toen mijn coach Ellen dat zei, kreeg ik acuut een hartslag van 220. ‘Oh friday is really fast, I mean REALLY fast.’ Het mocht niet baten, ineens had ik nog anderhalve dag om de ‘interview preparation tool’ van voor naar achter door te spitten.
